WIELKI POWRÓT SZMACIANYCH LAL

ODC. 5

Dlaczego warto grać w szachy, i co lakom do tego

(odsłuchaj plik mp3 lub przeczytaj poniżej) 

 Godzinę później zaczęła się lekcja polskiego. Pani Ewa, nauczycielkla weszła do klasy, i ...jakież było jej zdziwienie, gdy nikogo nie zastała. Wyjrzała na korytarz, ale tam również było pusto, a przynajmniej przed jej salą. Usłyszała za to jakiś hałas dobiegający z boiska. Wyjrzała przez okno, i oczom jej ukazało się ogromne zbiegowisko. w środku którego tłukły się dwie dziewczyny, Gośka i Ada. Okładały się jakimiś dziwnymi przedmiotami, ale pani od polskiego jeszcze nie była pewna co to takiego, czy to ręczniki, czy jakieś szmaty.Nauczycielka otworzyła okno.

- Dzieci, co wy robicie? - Krzyknęła głośno, żeby młodzież ją usłyszała. - Przecież już lekcje się zacz...

Nie dokończyła. Jedna z dziewcząt, Małgosia tak bardzo się zamachnęła swoją lalą, że ta poleciała prosto w okno, w którym stała pani Ewa.Nauczycielka dopiero teraz zrozumiała, że dziewczynki tłukły się lalkami. Uniknęła ciosu, bowiem zgrabnie uchyliła głowę, gdy bogu ducha winna Lotta leciała z przerażonym wzrokiem prosto na nią.

Małgosia i Ada wylądowały u pani Dyrektor. Chodziło tu już bowiem nie tylko o spóźnienie z przerwy, ale o jakby czynną napaść na nauczycielkę.
- Ja naprawdę tego nie chciałam. - Tłumaczyła się Gosia. - Celowałam moją lalką w Adę...
- To nie prawda pani dyrektor - Zaoponowała Ada. - Słyszałam jak pod nosem rzuciła wściekle "Zaraz cię trafię ty ruda krowo" i potem rzuciła swoją paskudną lalkę w panią nauczycielkę.
Oczywiście było to kłamstwo. Ale pani Ewa naprawdę była ruda.
- Jak możesz tak kłamać?! - krzyknęła Gosia do Ady - To że masz zezowatą lalkę, nie znaczy, że sama też masz być taka paskudna.
- Ja zezowatą lalkę? - Ada się wściekła. - Moja mama kupiła mi najepszą lalkę jaką znalazła  w sklepie. I była tylko jedna taka. więc już nikt więcej jej nie kupi, cha... cha...  . A twoja lalka, to jakieś bezmózgowie, i psychiczna jakaś, tak jak i ty...

Gdyby do gabinetu nie wszedł właśnie pan wicedyrektor, to pewnie by się pozjadały. Wicedyrektor uciszył jednak dziewczęta, a pani dyrektor wpisała  w dzienniku elektronicznym odpowiednią notę dla rodziców, kazała potem pogodzić się dziewczętom i wrócić do swojej klasy.

Wydarzenia tego dnia były dosyć wyczerpujące, i prawie każdy cieszył się, że dzień zbliża się powoli do końca.  Wieczorem Małgosia przeprosiła rodziców za swoje zachowanie w szkole, i za notę od pani dyrektor.  Tata zaproponował, dla wyciszenia emocji, partyjkę w szachy.

Małgosia, choć nie za bardzo umiała grać w szachy, to jednak zgodziła się. Pomyślała, że w ten sposób nauczy się myślenia strategicznego, a tylko za pomocą odpowiedniej strategii pokona Adę, i jej stronnictwo.

c.d.n.

PS. Jeśli chcesz otrzymać mailem informacje o kolejnych opowiadaniach, zamów newsletter.

WIELKI POWRÓT SZMACIANYCH LAL

ODC. 4

CHARLOTTE

(odsłuchaj plik mp3 lub przeczytaj poniżej)

Następnego dnia Małgosię obudził dopiero telefon. „Telefon, o tak wczesnej porze? Kto to może być” – dziwi się Małgosia. Zanim odebrała połączenie, przeciągnęła się dwa razy i ziewnęła ze trzy.

„Halo?” – zapytała sennie po wciśnięciu zielonej słuchawki.

- Gosia, tu Mariola – usłyszała w telefonie swoją przyjaciółkę. Mariola była jakaś zdenerwowana i mówiła przyspieszonym głosem. – Musisz koniecznie tu przyjść.

- Tu? – zapytała Gosia – To znaczy gdzie jest to „tu”? Bo ja myślałam, że tu, to jest tu, czyli w moim mieszkaniu.

- Oj, przestań się zgrywać Gośka – odparła Mariolka – Jestem wcześniej w szkole, bo chciałam pójść do biblioteki. Wiesz co tu się dzieje?

- Co takiego?

- Wszyscy gadają o lalce.

- No wiem przecież. – odparła spokojnie Małgosia. – Przecież ten cyrk zaczął się wczoraj...

- Nie o twojej lalce gadają – przerwała zdenerwowana Mariolka.- Gadają dzisiaj o Charlottcie. To taka zarąbiasta lalka, którą przyniosła Ada z piątej „C”.

- „Ta” Ada? – upewniła się Gosia.

- Tak, to „TA” Ada, której tak nie cierpisz. – potwierdziła Mariola. – Teraz już wiesz dlaczego masz tu szybko być. I koniecznie zabierz ze sobą Lottę. Nie możemy być gorsze od tej krowy.

- Zaraz tam będę – powiedziała Gosia i odłożyła telefon.

Ada, to największa konkurentka zarówno Gosi, jak i Mariolki. A przede wszystkim, to największy wróg ich całej klasy. Strasznie psuła im opinię, naśmiewała się z chłopaków, a dziewczynom też dogryzała przy każdej okazji. Ada, choć była ładną dziewczyną, to jednak miała okropny śmiech. Pełen złości i szyderstwa. Dlatego tak bardzo Gosia i Mariola jej nie lubiły.

Małgosia umyła się szybciutko, ubrała, zabrała z kuchni przygotowane drugie śniadanie, włożyła do plecaka Lottę (tym razem już świadomie i dobrowolnie) i ruszyła pospiesznym krokiem do szkoły. Trzeba utrzeć Adzie nosa. Niech wie, czyja lala jest lepsza. Oj.. będzie się działo!

PS. Jeśli chcesz otrzymać mailem informacje o kolejnych opowiadaniach, zamów newsletter.

WIELKI POWRÓT SZMACIANYCH LAL

ODC. 3

(odsłuchaj plik mp3 lub przeczytaj poniżej)  

W nocy Małgosia długo nie mogła zasnąć. Za dużo się wydarzyło tego dnia. Nie mogła sobie darować tego, że została ośmieszona przez swoją starą głupią lalę. „Nie cierpię cię wredna Lotto! Nie rozumiem, jak ja cię kiedyś mogłam kochać, i przytulać do snu...” – myślała sobie.

A tymczasem Lotta siedziała na krześle, obok łóżka, i Małgosi wydawało się, że lala śmieje się z niej. Księżyc świecił, więc co nie co było widać  w pokoju. Gosia oparła się na łokciach, żeby lepiej przyjrzeć się lalce i...  rzeczywiście. Lotta śmiała się głupkowato i złośliwie z Małgosi. „Pałę dostała, pałe dostała, ale jesteś głupia” – wołała Lotta i śmiała się cały czas.

- O ty paskudo jedna! – krzyknęła Małgosia, i cisnęła w Lottę poduszką tak mocno, że aż lala spadła z krzesła. Ale tylko na chwilę była cicho. Ku zdumieniu Małgosi, Lotta bowiem wstała, otrzepała się, i jeszcze głośniej zaczęła śmiać się i wykrzykiwać: „Pała z matmy, pała z matmy, cha.. cha.. cha...”

Gosia chwyciła Lottę, i wyrzuciła ją z pokoju. Ale na nic się to zdało, bowiem, za chwilę lala wpadła z powrotem do pokoju, nie wiadomo nawet jak, chyba przez okno – pomyślała Małgosia. A potem wybiegła z pokoju, żeby uciec od lalki. Ale ucieczka się nie udała. Lotta bowiem była już wszędzie. Gdy Małgosia chciała pooglądać telewizję, to na każdym kanale trajkotała Lotta. Gdy zajrzała do lodówki, żeby coś przekąsić, to tam również siedziała już Lotta na eleganckim półmisku, i elegancko skrzeczała „pała z matmy, ale głupia...”. Ale to jeszcze nie wszystko. Gdy wykończona tym wszystkim Gosia, chciała się ukryć w ostatnim bastionie wolności, czyli w kibelku, gdy szybko zamknęła za sobą drzwi, a potem otworzyła sedes, a wtedy z muszli klozetowej wychylił się łeb Lotty, wykrzykującej, że „pała z matmy...”  TO WTEDY MAŁGOSIA JUŻ NIE WYTRZYMAŁA I....     SIĘ OBUDZIŁA.

Uff.... to był tylko głupi sen.

PS. Jeśli chcesz otrzymać mailem informacje o kolejnych opowiadaniach, zamów newsletter.

WIELKI POWRÓT SZMACIANYCH LAL

ODC. 2

WIELKI POWRÓT SZMACIANYCH LAL

ODC. 1

EKSKLUZYWNA LOTTA